Verschil tussen loon

Beste Nick, daar zijn geen gemiddelden meer voor te berekenen.
Sinds een groot aantal jaren is er geen CAO meer in de eerste lijn.

Niet lang geleden is het laatste CAO voorstel afgeketst doordat de werknemers hun hand zwaar hadden overspeeld door veel te hoge primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden te eisen, waaronder het niet willen achteruitgaan in loon, met daarbij wèl de kosten voor bijvoorbeeld alle scholing en pensioenpremies voor rekening van de werkgever, èn een vast (niet variabel) loondienst tegen hetzelfde op variabele basis vastgestelde verloningstarief te willen krijgen, inclusief een verloning voor de administratietijd.
Stom, stom, stom dus.
Niet vreemd dat de werknemers met overgrote meerderheid dat voorstel steunden en de werkgevers dat in groten getale afwezen.
Vervolgens heeft de werkgeversvereniging zichzelf opgeheven en daardoor bestaat er geen partij waarmee werknemers zouden kunnen onderhandelen meer.
Zoals ik hierboven al zei: stom.

Waar je nu mee te maken hebt is de oudere groep werknemers die nog met de vroegere (relatief hoge) variabele salarissen zitten en de nieuwe instroom (zoals jij) die te maken krijgt met “ondernemers-in-de-zorg” die door de niet tot stand gekomen CAO vrij zijn nieuwe “collega’s” voor elk (laag) vast salaris in te huren.
Heel fijn(?), die marktwerking in de zorg, vooral omdat zich die zich voornamelijk uit in het personeelsbeleid.
Voor de rest hebben de zorgverzekeraars het voor het zeggen.

Voor de duidelijkheid: ik ben zelf werkgever.

@Francis: Ja dat we geen CAO meer hadden, daar was ik van op de hoogte. Scholing en pensioen zie ik liever door de werkgever opgehoest worden want het SPF, sorry dat ik het zeg, maar dat is een grote organisatie die hun monopolie uitspeeld tegenover hun klanten.

De oudere generatie fysiotherapeuten komen er inderdaad beter van af. Die hebben de oude regeling nog voor het pensioen en andere salarissen. Wat ik nu ook merk nu ik aan het werk ben is het zeer grote verschil tussen uitzendbureau’s en in loondienst werken op een variabel salaris.
De hudige pensioenregeling is zeker niet mis voor startende fysiotherapeuten, maar liefst 23.5%!

@Rob: Dat mag je zeker vragen hoor, ben daar wel open in.
Al mijn waarnemingen die op uitzendbasis verliepen via Fysion.
Momenteel ben ik aan het werk voor een (schamele) €12.15 bruto per uur.

En Nick, nogmaals: het punt zit niet bij oudere generatie die zo goed betaald zou worden, die betaling acht ik de norm.
Het punt zit hem bij de megalomane ondernemers die grote praktijken runnen en jonge onervaren fysiotherapeuten tegen een klein loon aan het werk zetten om daarmee hun “ondernemingen” te laten groeien.
Ik zou zeggen: richt daar je pijlen op en niet op de groep die een fatsoenlijk salaris krijgt voor hard werken.

Overigens: die betalen hun pensioenpremies en scholing óók zelf maar zitten nog in de pensioenbasisregeling die voor oudere fysiotherapeuten het meest rendabel is. Ze krijgen wel een lager pensioen.

Beste Nick,

Als salaris wordt meestal vastgehouden aan de laatste afspraken die stammen uit de CAO. Dit betekend dat je op basis van variabel salaris minimaal 60.9% van het bedrag krijgt per patient. (Ik meen 22,xx€). Het tarief bij een vast aantal uren ligt rond de 18,xx€. Inmiddels zijn al veel praktijken afgestapt van deze manier van verlonen omdat de vergoedingen per behandeling inmiddels rond de € 30,– liggen. Het vaste uurloon stijgt is hierbij meegestegen.
Afhankelijk van de arbeidsvoorwaarden (betaald de baas je scholing, bijdrage KNGF, cursussen, etc), mag je dus best rekenen op een hoger salaris als je baas hier niets in bijdraagt.

@ Francis, vanwaar de grote afzet tegen de werknemersbond? Je doet het voorkomen of de eisen van de werknemers belachelijk waren. In het antwoord wat ik hierboven al gegeven heb aan Nick, is het denk ik heel normaal dat als je zelf je scholing/pensioen/kngf/etc betaald, dat je dan ook marktcomform wordt betaald. Een oplossing die voorziet in beide opties (zelf alles betalen = meer verdienen — de baas betaald “alles/een gedeelte”, maar dan verdien je minder) was ook mogelijk geweest…
Je moet toch met me eens zijn dat het vasthouden aan de huidige vergoedingen (60,9% van 22,xx€ per behandeling), waarbij de werknemer wel verplicht is alle bijkomende kosten zelf te betalen niet helemaal reeël en marktcomform is?

Daarbij zijn de vergoedingen van de uitzendbureau’s een lachertje. Als inderdaad die 12€ nog staat kan je als net afgestudeerde net zo goed in de fitness blijven staan (al mis je dan je werkervaring..)

Ik ga graag de discussie aan!
Mvg

Beste Athal,

Je schreef: “@ Francis, vanwaar de grote afzet tegen de werknemersbond? Je doet het voorkomen of de eisen van de werknemers belachelijk waren. In het antwoord wat ik hierboven al gegeven heb aan Nick, is het denk ik heel normaal dat als je zelf je scholing/pensioen/kngf/etc betaald, dat je dan ook marktcomform wordt betaald. Een oplossing die voorziet in beide opties (zelf alles betalen = meer verdienen — de baas betaald “alles/een gedeelte”, maar dan verdien je minder) was ook mogelijk geweest…”

Je haalt me de woorden uit de mond, Athal.
De reden waarom ik me tegen de werknemersvereniging heb afgezet is dat ze àlles wilde:

- èn garanties voor het vigerende salaris. Dus als iemand zoals in mijn praktijk veel meer verdient dan de schrale norm die het KNGF er op na hield, zou die niet minder mogen verdienen in de nieuwe CAO, ook als alle kosten voor rekening van de werkgever zouden komen
- èn alle kosten van pensioen voor de werkgever, óók bij invoering van de veel duurdere nieuwe uitgebreidere regeling vanaf 1 januari 2011
- èn alle kosten van scholing ten laste van de werkgever, tot aan de dure masteropleidingen toe
- èn alle administratieve tijd voor rekening van de werkgever
- èn alle overleg en vergadertijd voor de werkgever.

En dan nòg hetzelfde salarisniveau/uurloon willen ontvangen.

Je begrijpt: dat kan niet in een tijd waarin van de werkgever verwacht wordt dat hij fors investeert in innovatie in de praktijk.

Ik ben bij al die FWV vergaderingen geweest en het hierboven staande was het resultaat waarmee de werkgevers zouden hebben moeten instemmen.

Een eerder voorgesteld accoord werd nèt door de werkgevers geaccepteerd (het ging ook zéér ver), maar door de werknemers verworpen. Het laatste voorstel werd door de werknemers geaccordeerd maar in grote meerderheid door werkgevers verworpen.

Ik ben hier bovenaan begonnen met Nick gelijk te geven dat hij zwaar onderbetaald wordt en dat dat komt door het ontbreken van een CAO, waardoor een aantal zakenlui die tegenwoordig sommige fysiotherapiepraktijken runnen over de rug van jonge collegae winsten draaien.
De situatie is echter dat de meeste werknemers en werkgevers het tegenwoordig prima vinden dat ze niet meer gebonden zijn aan een CAO omdat men het al vele jaren zelf blijkt te kunnen.

Vind ik dat prima? Voor mijzelf ben ik tevreden wat dat betreft niet meer aan de leiband van het KNGF te lopen. Misschien past het wel in de huidige trend van marktwerking en is het de bedoeling dat slecht betalende praktijken een groot verloop krijgen waardoor patiënten, die telkens een andere fysiotherapeut krijgen, opstappen.
Wie zal het zeggen?

De vraag is nu alleen (terugkomend op hetgeen je hierboven schreef): wat is dan marktconform?

Overigens, Nick,

Waarvandaan komt eigenlijk die € 30,00 per patiënt die je noemt?
Het is geen standaard tarief.

Als een verzekeraar die € 30,00 (boven het normale tarief) al uitbetaalt, wiens verdienste is dat?

@ Nick: ik vind inderdaad dat je onderbetaald wordt, maar je laatste zinsnede moet ik toch nuanceren.
De werkgever mòet het meeste “opstrijken”, want van hem moeten de investeringen komen. Als je ziet wat voor investering ik dit jaar heb gedaan èn de komende tijd nog ga doen, dan kan dat niet van mijn eigen honorariumdeel betaald worden. Ik moet dus winst draaien op de arbeid van mijn werknemers om te kunnen investeren.

Waar het eigenlijk om gaat is dat met name in de jaren ’80, ’90 en het begin van de 21ste eeuw het aan de werknemer te verlonen tariefsdeel dusdanig hoog was, dat de werkgever van wat hij overhield, naast zijn eigen honorariumdeel, er vrijwel alleen de vaste lasten van kon bekostigen. De regels van het Genootschap waren keihard en ook de werkgeversvereniging (VVF) was toentertijd van nul en generlei waarde: men onderhandelde beroerd met het ministerie en de ziekenfondsen (in de jaren ’90 ging het tarief bijna jaarlijks omlaag) èn men maakte geen vuist tegenover de werknemersvereniging (LVFD) want bij een dalend tarief mocht het te verlonen honorariumdeel niet omlaag. De ambtenaren van het KNGF (zelf werknemers) hadden dat bepaald.
De werkgever werd geacht géén winst te maken op de arbeid van de werknemers. Zelfs de contracten met het ziekenfonds (vroeger had je er maar één per regio) hadden die bepaling opgenomen.
Het gevolg was dat de werkgever een steeds kleiner kostendeel overhield. In die jaren kon je weinig aan je praktijk uitgeven en als je het deed deed je dat van je eigen salarisdeel, hetgeen toen ook niet echt veel was.
Nee, de ècht royale tijd voor de werkgevers waren de jaren ’60 en ’70. Die mensen hadden vaak grote praktijken en sommigen hadden zelfs maneges of tennisbanen bij hun huis.
Van die groep plukken wij nog steeds de wrange vruchten.
Daardoor zitten de zorgverzekeraars nu zo op onze nek en daardoor hebben wij ons gebonden aan beheersmodellen, audits, protocollen, richtlijnen en de kolossale administratieve rompslomp waaronder we gebukt gaan.
Dat laatste gaat voor een werkgever overigens ook heel wat verder dan alleen een EPD.