T. Schambergen
|
Beste Joop,
Onderstaande casus post ik namens een collega. Hij kreeg hem zelf niet gepost.
Groetjes Thom
Beste collegae,
Gaarne hulp en advies bij de volgende casus.
Vrouw van 55 jaar oud meldde zich enige maanden geleden bij mij met een
tendinitisbeeld aan de flexor pollicis longus thv PIP van de duim. Belasting
van de duim gaf klachtvermeerdering (pijn) en rust gaf klachtvermindering.
Klacht was al een aantal maanden aanwezig en hinderlijk bij veel ADL
bezigheden. Bij onderzoek geen specifieke pathologie gevonden behoudens het
tendinitisbeeld. Getracht haar te behandelen met mobilisaties van aangelegen
gewrichten. Dit gaf geen verbetering en besloten is haar een duimbrace aan
te meten. Hierdoor ontstond een beter ADL beeld (minder provocatie klacht)
en afname pijnklachten. Na haar vakantie melde zij zich weer. De
pijnklachten waren verdwenen (geen itisbeeld meer) maar ze heeft een trigger
duim ontwikkeld. Regelmatig blijft het topje van de duim hangen bij flexie
van de distale falanx. Ze moet het topje passief zelf strekken om weer in
normale positie te komen. Bij flexie lijkt de pees van de pollicis longus te
blijven “hangen” thv de sesamoid botjes van het metacarpale.
Op de gemaakte rontgenfoto’s is geen afwijking te zien.
Kent iemand dit beeld, is hier een therapie voor (fysio, operatief, anders)
of zijn er nog andere oplossingen.
Gaarne jullie mening en adviezen.
Met dank,
–
W.J. Kuiper, fysiotherapeut
|
Rob
|
Mededeling: Joop is net aan een welverdiende vakantie begonnen. Het kan even duren voordat hij zal reageren.
|
Hanneke Zoutend
|
Een trigger duim is vaak ook een gevolg van overbelasting. De verdikking van de peesvan de flexor pollicus longus ligt in het gebied van een pully waar de verdikking onder vast loopt. Soms helpt een (ring)-splintje ( Een handtherapeut weet hoe) in combinatie met houdings en gebruikadviezen van de hand/pols. Helpt dit niet afdoende dan kan de plastisch chirurg uitkomst bieden door in de meeste gevallen de pulley te klieven.
|
Joop Gerretse
|
Wat Hanneke schrijft is correct. Nog even een paar aanvullingen:
De triggerduim kan in dit geval ontstaan c.q. verergerd zijn door de immobilisatie m.b.v. de duimbrace. In een dergelijke brace wordt het IP doorgaans vrijgelaten, met als risico een overbelasting van de FPL door overmatige IP-flexie (die brace zit in de weg, en je moet toch wat…). De gebruiksadviezen (en vooral het opvolgen daarvan) zijn in zo’n situatie dan ook essentiëel.
Voor wat betreft het door Hanneke genoemde spalkje: mijn ervaring is dat die juist voor een duim moeilijk te maken zijn, tenminste als je een spalkje wilt hebben wat daadwerkelijk effect heeft. In het algemeen het ik bij triggerfingers zo’n 40 tot 50% succes met een spalkje, voor de duim ligt dit beduidend lager. Een bezoek aan de plastisch chirurg is dan alsnog noodzakelijk. Er zijn overigens plastisch chirurgen (en ook enkele huisartsen) die de zwelling in de pees zeer lokaal inspuiten, met een 50% kans op succes.
Tot slot nog even dit: Een triggerfinger is niet altijd zo simpel als het lijkt. In hardnekkige gevallen kan er een operatie noodzakelijk zijn waarbij er een uitgebreide synovectomie van de buigpezen wordt verricht. Inmiddels heb ik een paar klanten gezien die dit hebben moeten ondergaan.
|
