Het ‘mediaal tibiaal stress syndroom’ of ‘shin splints’ komt veel voor bij jonge mensen die veel sporten. Patiënten hebben pijn aan de binnenzijde van het onderbeen bij inspanning en ze hebben drukpijn over de binnenkant van het scheenbeen. De blessure komt veel voor bij hardlopers en bij ‘springsporters’ zoals basketballers en volleyballers. Huisartsen en fysiotherapeuten herkennen de blessure vaak niet.

Shockwave-behandeling

Tot nu toe bestond voor dit probleem geen goede behandeling. Sportarts Maarten Moen probeerde bij 42 sporters een nieuwe behandeling. Hij combineerde een opbouwend loopschema met de zogenaamde shockwave-behandeling. Daarbij wordt de pijnlijke plek met  luchtdrukstootjes behandeld  waardoor het bot sneller herstelt. Patiënten kregen vijf sessies van ongeveer tien minuten.

De shockwave-behandeling werd voorheen vooral gebruikt bij het vergruizen van nierstenen. Het idee is dat weefselschade ontstaat, waardoor een helende reactie op gang komt. Dat kan wellicht een langdurige schadeproces een halt toeroepen. Het opbouwende loopschema betekent dat patiënten alleen maar grotere afstanden mogen afleggen als ze een kortere afstand pijnvrij zijn.

Pijnvrij rennen

De shockwave-behandeling lijkt een positief effect te hebben. Atleten die alleen via een opbouwende loopschema trainden, waren na gemiddeld negentig dagen hersteld. Atleten die ook de shockwave-behandeling kregen, konden na zestig dagen weer pijnvrij rennen.

Het onderzoek was geen gerandomiseerd klinisch onderzoek waarbij de deelnemers willekeurig één van twee behandelingen toegewezen krijgen. Moen vergeleek patiënten van het UMC Utrecht die de shockwavebehandeling kregen, met patiënten uit een ander ziekenhuis die alleen een opbouwend loopschema volgden. Naar aanleiding van Moens resultaten wil het UMC Utrecht nu een groter onderzoek starten.

Bron: UMC Utrecht

De NOV lanceert voor de patiënten een nieuwe website, mede naar aanleiding van de recente problemen met één type heupprothese, de Metaal-op-Metaal heupprothesen. In januari 2012 adviseerde de NOV met nadruk het gebruik van de Metaal-op-Metaal heupprothesen te stoppen. Een recente NOV inventarisatie leert dat alle orthopedische maatschappen in de Nederlandse ziekenhuizen intussen het gebruik van deze prothese hebben gestaakt.

Het RIVM heeft berekend dat het aantal heupprothesen alleen al als gevolg van artrose, de komende twintig jaar explosief stijgt van jaarlijks 20.000 patiënten naar ruim 50.000 patiënten. Juist hierom hebben de Nederlandse orthopeden een nieuwe website gelanceerd met alle relevante informatie voor patiënten en consumenten over een nieuwe heupprothese.

Op www.mijnbesteheup.nl heeft de NOV alle heupprothesen in drie categorieën verdeeld: prothesen waarvan goede langetermijnresultaten bekend zijn, prothesen waar nog maar kort ervaring mee is maar die op basis van de eerste resultaten op lange termijn goede vooruitzichten lijken te bieden en prothesen waarvan (nog) heel weinig bekend is. Deze laatsten kunnen overigens uiteindelijk heel waardevolle prothesen blijken te zijn. Deze ordening van heupprothesen in deze categorieën is door alle Nederlandse orthopeden overgenomen.

Met deze indeling wordt het voor de patiënten en zijn/haar zorgverlener duidelijk wat het lange termijn resultaat is van een heupprothese. Via deze website krijgt de patiënt zelf inzicht wat er van een bepaald merk heupprothese wereldwijd wetenschappelijk bekend is. Met deze transparante aanpak wil de NOV bewerkstelligen dat een heupprothese -zonder goede langetermijnresultaten- niet langer breed in de Nederlandse zorg kan worden geïntroduceerd. “Onze inzet is dat elke patiënt de beste heup krijgt en dat deze keus gebaseerd is op de meest actuele, hoogwaardige wetenschappelijke informatie.” , aldus Professor Verhaar, voorzitter van de NOV. Patiënten moeten, aldus de NOV, als partner bij de keuze worden betrokken.

De eerste voorlopige analyses laten zien dat de 5 meest gebruikte heupprothese in Nederland (die 2/3 van alle patiënten hebben gekregen) in de eerste categorie vallen. In de komende maanden analyseert en categoriseert de NOV alle andere en minder vaak toegepaste heupprothesen die in Nederland worden gebruikt. Eind 2012 publiceert de NOV een compleet overzicht op de website www.mijnbesteheup.nl.

Bron: NOV

Van alle soorten kanker is huidkanker de snelst groeiende vorm. Een op de zes Nederlanders krijgt er in zijn of haar leven mee te maken.

Regelmatig checken van je huid op moedervlekken helpt om huidkanker op tijd te herkennen. Maar hoe weet je of een moedervlek verdacht is? En hoe zie je of hij is veranderd sinds de laatste keer dat je keek? Marcel Bekkenk, dermatoloog, bedacht hiervoor Huidmonitor. “Regelmatig controleren van je huid is belangrijk. Ook voor jonge mensen, want in 25% van de gevallen is de patiënt jonger dan 50 jaar. Wees dus bewust van veranderingen op je huid. Huidmonitor is hiervoor een handig hulpmiddel. Ontdek je een verdachte vlek ga dan altijd naar de huisarts”.

Hoe werkt Huidmonitor?

De gratis app Huidmonitor installeer je op je smartphone. Vervolgens kun je direct aan de slag. Twee belangrijke functionaliteiten van de app zijn:

• Check: een snelle check voer je uit door een foto van je vlek te maken en te vergelijken met de grote verzameling voorbeeldfoto’s. Allemaal voorzien van meer informatie: is dit een voorbeeld van een onschuldige moedervlek, een melanoom, of nog iets heel anders? En waar kun je dat aan zien? Zo leer je haast spelenderwijs herkennen waar de gevaren schuilen.
• Volg: Door je moedervlekken met regelmaat te fotograferen, en de plek te markeren op een afbeelding van het lichaam, word je je bewust van verandering. Een belangrijk waarschuwingssignaal. Met een verdachte vlek ga je altijd naar een arts. Je kunt met de app meerdere mensen tegelijk volgen, dus ook je partner of je kinderen doen mee.

De app Huidmonitor voor smartphones is gratis te downloaden in de App Store (iPhone) en Google Play Store (Android). Of via www.huidmonitor.nl

Bron: Kiesbeter.nl

Bekkers analyseerde de gezondheid van 1500 kinderen uit een grotere groep van bijna vierduizend kinderen die al vanaf hun geboorte gevolgd worden. Dat is het PIAMA-onderzoek (Preventie en Incidentie van Astma en Mijt Allergie ) dat al sinds 1996 loopt. Zo’n elf procent van de twaalfjarige kinderen in dit onderzoek heeft overgewicht. Deze dikke kinderen blijken een hogere bloeddruk en ongunstigere cholesterolwaarden te hebben dan kinderen met een normaal gewicht. Daarnaast hebben ze vaker astma. Het betekent dat overgewicht dus al op jonge leeftijd ongunstige effecten heeft op ondermeer belangrijke risicofactoren voor hart- en vaatziekten.

Gezondheidsproblemen

“Het onderzoek laat zien dat niet alleen extreem dikke kinderen gezondheidsproblemen hebben”, reageert Bekkers. “Ook bij relatief gezonde, maar wel te dikke kinderen zijn al gezondheidseffecten zichtbaar. Het wil natuurlijk niet zeggen dat we al deze kinderen met medicijnen moeten behandelen.”

Het benadrukt volgens Bekkers het belang van het voorkómen van overgewicht bij kinderen. De oplossing lijkt simpel: meer bewegen en gezonder eten, maar het is moeilijk zo’n leefstijlverandering door te voeren. Uit andere onderzoeken blijken langdurige, integrale aanpakken op het niveau van scholen, wijken en gemeentes het meest kansrijk te zijn om overgewicht te voorkomen.

Middelomtrek

In haar onderzoek laat Bekkers ook zien dat de middelomtrek ook bij kinderen een goede maat is voor overgewicht. De middelomtrek heeft ongeveer dezelfde voorspellende waarde als de BMI (body mass index) voor bloeddruk, cholesterol en longfunctie.

Bekkers voerde haar onderzoek uit op het RIVM en het Institute for Risk Assessment Sciences (Universiteit Utrecht) en promoveerde op 15 mei aan de Universiteit Utrecht.

Bron: uu.nl

Patiënten met een beroerte hebben tijdens hun revalidatie baat bij intensieve training door een fysiotherapeut. Maar omdat het aantal fysiotherapeuten beperkt is, kunnen niet alle patiënten de beste training krijgen.

Onderzoekers van revalidatiecentrum De Hoogstraat en het UMC Utrecht testten daarom bij 250 patiënten in negen revalidatiecentra een poliklinische groepstraining. Daarin trainen patiënten in groepen van vier tot acht twee keer per week anderhalf uur. Een fysiotherapeut en een sportinstructeur of bewegingsagoog begeleidt de groep. Officieel heet het ‘circuit class training’. Het gaat om patiënten met een mild CVA (‘cerebrovasculair accident’), die zelfstandig kunnen lopen en goed kunnen communiceren.

Loopvaardigheid

Na twaalf weken vergeleken de onderzoekers de loopvaardigheid van de patiënten met intensief, persoonlijk getrainde patiënten. De groepstraining blijkt net zo effectief te zijn als de persoonlijke training. Beide groepen patiënten kunnen even goed lopen in een looptest van zes minuten. Ook de mobiliteit zoals ze die zelf ervaren is in beide groepen gelijk. De resultaten zijn beschreven in het wetenschappelijke tijdschrift British Medical Journal van 10 mei (online).

“Dit is erg goed nieuws voor patiënten met een beroerte”, reageert hoofdonderzoeker prof.dr. Gert Kwakkel. Hij is hoogleraar neurorevalidatie en verbonden aan het UMC Utrecht en VU Medisch Centrum. “De groepstraining is goedkoper en makkelijk op te schalen. Via deze groepstrainingen kunnen we meer patiënten goede revalidatietraining aanbieden.”

Bron: UMC Utrecht

Hand- en polsletsels hebben een belangrijk aandeel in het totale aantal bezoeken aan de eerste hulp in Nederland en wereldwijd. Onderzoekers van de afdelingen Plastische en reconstructieve chirurgie en Maatschappelijke gezondheidszorg van het Erasmus MC hebben het jaarlijkse aantal van deze letsels in Nederland onderzocht en berekend wat de totale kosten van behandeling en van het verlies aan arbeidsproductiviteit zijn.

Hand- en polsletsels in Nederland kosten jaarlijks ongeveer € 540 miljoen, en zijn daarmee de meest kostbare letselgroep, gevolgd door knie- en onderbeen (€ 410 miljoen), heup (€ 388 miljoen), en schedel- en hersenletsel (€  259 miljoen). Productiviteitsverlies had een grotere bijdrage (56%) aan de totale kosten van hand- en pols letsels dan behandelkosten. Binnen de hele groep waren vooral de vinger-, hand- en polsfracturen het meest kostbaar, vooral door het productiviteitsverlies bij patiënten tussen de 20 tot 65 jaar oud.

De onderzoekers bepleiten verbetering van de preventie van deze letsels en het ontwikkelen van behandelingen die de duur van het herstel verkorten.

De onderzoekers gebruikten data van het Nederlandse Letsel Informatie System (LIS), van het nationale ziekenhuis ontslagregister en van een follow-up vragenlijst bij patiënten. Aantallen letsels, medische kosten en verlies aan arbeidsproductiviteit werden berekend.

Bron: Erasmus MC

Bron: iTunes

Scoliose is een zijwaartse verkromming van de wervelkolom. Bij een operatie wordt de wervelkolom zo recht mogelijk gemaakt. Volgens verpleegkundig specialist Tosca Snippert is de online portal een effectieve manier om alle informatie over een operatie te delen: “Als patiënten voor het eerst naar het ziekenhuis komen voor een scoliose operatie, dan worden ze geconfronteerd met veel informatie. Het is vaak ook een hele gebeurtenis met de nodige impact. Als je dan ook nog een stapel folders en papieren meekrijgt, is het lastig om bij te houden wat je concreet moet doen als  voorbereiding en wat je kunt verwachten. De scolioseportal is hiervoor een ideale oplossing, het bevat werkelijk alle informatie die goed te overzien is.”

De informatie op de scolioseportal is onderverdeeld in de fasen die een patiënt doorloopt, van voorbereidend onderzoek tot operatie en nazorg. Behalve tekst en afbeeldingen zijn er ook filmpjes te vinden van de betrokken behandelaars die zich voorstellen en een toelichting geven. Daarnaast kunnen de patiënten op de site ook ervaringen van andere patiënten vinden. “De patiënt kan zo snel en gericht de antwoorden vinden op zijn/haar vragen. Mocht een patiënt toch nog vragen hebben, dan kan hij/zij via de portal makkelijk contact met ons opnemen.”, aldus Tosca.

De scolioseportal is onderdeel van een traject van de Sint Maartenskliniek om meerdere behandelingen met een online portal te begeleiden. Zo zijn er het afgelopen jaar ook een speciale knieportal en een portal voor dwarslaesiepatiënten gelanceerd. Deze websites zijn alleen toegankelijk voor patiënten van de Sint Maartenskliniek.

Bron: Sint Maartenskliniek

In Nederland worden ruim 40.000 mensen per jaar getroffen door een beroerte. Tien procent is jonger dan 50 jaar.  In ons land leven zo’n 140.000 mensen met de gevolgen ervan, dit maakt het de belangrijkste oorzaak voor invaliditeit in ons land. Een beroerte wordt ook wel CVA genoemd en is een verzamelnaam voor een herseninfarct of hersenbloeding. Bij een beroerte gaat het in 80% van de gevallen om een herseninfarct en in de overige 20% is er sprake van een geknapt bloedvat met als gevolg een hersenbloeding In beide gevallen worden de hersenen beschadigd en kan het leiden tot blijvende beperkingen. De gevolgen zijn niet alleen ingrijpend voor degene die het overkomt, maar ook voor de partner en naaste omgeving.

Tijdens de Europese dag van de Beroerte op 8 mei 2012 wordt op verschillende manieren aandacht gevraagd voor het voorkomen en behandelen van TIA’s en beroertes.

Bron: UMC St. Radboud

Mohamed Hoesein analyseerde de gezondheid van deelnemers aan de NELSON-studie. Daarin worden ruim 2200 huidige en voormalige zware rokers via een CT-scan onderzocht op longkanker. De deelnemers krijgen tweemaal een longfunctietest, zowel bij het begin van het onderzoek als drie jaar later. Bij patiënten met longziekte COPD gaat de longfunctie snel achteruit. Gemiddeld zijn de deelnemers 60 jaar en hebben ze 40 jaar lang een pakje sigaretten per dag gerookt. De helft van de mensen stopte met roken voor het begin van het onderzoek, ze hadden geen COPD.

Slechtere longfunctie

Van deze zogenaamde ‘gezonde rokers’ vergeleek Mohamed Hoesein de longfunctie in de loop van de tijd. Van deze zware rokers blijkt de longfunctie in de loop van drie jaar aanzienlijk te verslechteren. Die daling gaat echter een stuk langzamer bij de mensen die meer dan een jaar gestopt waren met roken. De daling nam niet nog verder af bij de mensen die meer dan 4 jaar gestopt waren.

“Het betekent dat stoppen met roken ook nog zin heeft bij hele zware rokers”, legt Mohamed Hoesein uit. “Ook mensen met veertig pakjaren zouden moeten stoppen. Daardoor verkleinen ze de kans dat ze COPD krijgen. Deze chronische longziekte is soms dodelijk, niet te genezen en leidt vaakt tot ernstige invalideit.”

CT-scan

Uit het onderzoek blijkt ook dat zware rokers met een normale longfunctie soms ook al emfyseem hebben dat alleen op een CT-scan zichtbaar is. Emfyseem ontstaat als longblaasjes stuk gaan en is een van de oorzaken van COPD. Bij deze patiënten verslechteren de longen gedurende drie jaar sneller dan gemiddeld.

COPD (‘chronic obstructive pulmonary disease’) is een chronische longziekte. Patiënten hoesten veel, geven slijm op en kampen met kortademigheid bij inspanning. Ongeveer eenvijfde van alle rokers ontwikkelt COPD terwijl ongeveer één procent longkanker krijgt. COPD komt in Nederland en wereldwijd steeds vaker voor. In tegenstelling tot andere chronische ziekten sterven ook steeds meer mensen aan de aandoening. In Nederland lijden ruim 300.000 mensen aan COPD [in 2003]. Een goede behandeling bestaat niet, behalve luchtwegverwijdende medicijnen en ontstekings­remmers. Bij een longfunctietest wordt de hoeveelheid lucht gemeten die iemand in een seconde maximaal kan uitblazen.

Prof. dr. Jan Willem Lammers en dr. Pieter Zanen van de afdeling Longziekten van het UMC Utrecht begeleidden het onderzoek. Inmiddels is Mohamed Hoesein werkzaam als radioloog in opleiding in het UMC Utrecht.

Bron: uu.nl

Wat moeten mensen met een verstandelijke beperking weten als ze diabetes krijgen? Waar vinden zij en mantelzorgers meer informatie? Hoe zorg je ervoor dat ze gezond kunnen leven en zelf de regie houden? Wat kunnen begeleiders en mantelzorgers doen voor mensen met een verstandelijke beperking die diabetes hebben? Om deze vragen te beantwoorden, zijn het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik (IVM), Mikado, het NIVEL, Stichting Ookjij.nl en Zorgbelang Gelderland het project ‘Diabetes zelf in de hand’ gestart. Ze willen mensen met een verstandelijke beperking met diabetes, mantelzorgers en begeleiders informatie op maat geven en zelfmanagement stimuleren. Ze ontwikkelen daarvoor een interactieve website en gebruiken elk hun eigen kennis, expertise en netwerk om de site zó te ontwikkelen dat het een interactief platform wordt met informatie die perfect aansluit bij de doelgroep en hun begeleiders. Het NIVEL zal testen of de website voldoet aan de informatiebehoeften van mensen met een verstandelijke beperking met diabetes, mantelzorgers en begeleiders.

Bron: Nivel

Jeugdreuma is een auto-immuunziekte waarbij T-cellen van het immuunsysteem het eigen lichaam aanvallen. De ontsteking leidt tot pijnlijke gewrichtsschade. Jeugdreuma is niet te genezen, de behandeling bestaat uit het remmen van de chronische gewrichtsontsteking. Deze medicijnen, zoals methotrexaat of TNF-alfa-remmers, hebben ernstige bijwerkingen. Patiënten hebben bijvoorbeeld meer kans op infecties.

Immuunsysteem kalmeren

In haar promotieonderzoek zocht arts-onderzoeker Evelien Zonneveld-Huijssoon naar een manier om jeugdreuma te onderdrukken. Ze gebruikte daarvoor eiwitten, de zogenaamde ‘heat shock eiwitten’. Deze eiwitten versterken normaal gesproken de ontstekingsreactie bij patiënten met jeugdreuma. Zonneveld gebruikte deze eiwitten juist om het immuunsysteem te kalmeren. Het toedienen van deze eiwitten via een neusspray zorgt ervoor dat het immuunsysteem de eiwitten als onschadelijk beschouwt. Dat is de normale reactie op eiwitten die zo het lichaam bereiken.

De neusspray werkt erg goed bij ratten met reuma. Een eenmalige dosis van een ontstekingsremmer plus vier keer de neusspray onderdrukt de ziekte drie weken lang net zo goed als drie doses ontstekingsremmer. De proefdieren kunnen dus toe met een veel lagere dosis ontstekingsremmer om de ziekte onder controle te houden. Dat vermindert op de lange termijn de bijwerkingen.

Tweeduizend kinderen

“We denken dat het in mensen net zo kan werken”, zegt Zonneveld-Huijssoon. “Reuma in proefdieren lijkt op de ziekte in mensen. Maar of de behandeling inderdaad net zo goed werkt willen we graag uitzoeken.” Het UMC Utrecht wil de nieuwe behandeling graag testen in reumapatiënten. Hiervoor is echter nog geen financiering. Eén op de duizend kinderen heeft jeugdreuma. In Nederland zijn er twee- tot drieduizend kinderen jeugdreuma, ongeveer de helft komt voor behandeling naar het UMC Utrecht.

Bron: UMC Utrecht

Chronische vermoeidheid is niet alleen een ramp voor het individu, maar ook een groot maatschappelijk probleem. Naast de mensen die lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom, dat zijn er naar schatting van deskundigen 80.000, zijn er ook anderen die te maken hebben met extreme vermoeidheid. Bijvoorbeeld mensen, die behandeld zijn voor kanker of mensen met een chronische ziekte. Van vele chronische ziekten is bekend dat ze gepaard kunnen gaan met ernstige vermoeidheid. Volgens Bleijenberg betekent dit grofweg dat in Nederland tenminste een half miljoen mensen chronisch vermoeid zijn.

Therapie

Bleijenberg heeft zich het grootste deel van zijn werkzame leven bezig gehouden met chronische vermoeidheid en de behandeling ervan. Hij ontwikkelde in Nederland een vorm van cognitieve gedragstherapie (CGT) die effectief is bij mensen met het chronisch vermoeidheidssyndroom. Later bleek dat ook andere mensen met chronische vermoeidheid baat hebben bij vormen van deze therapie. Samen met zijn medewerkers ontwikkelde hij effectieve vormen van CGT voor kankergerelateerde vermoeidheid, voor chronische vermoeidheid bij MS-patiënten en bij neuromusculaire ziekten.

Wat Bleijenberg verbaast is, dat er zo weinig geld wordt uitgetrokken voor het landelijk invoeren van deze werkzame therapieën. ‘Er is veel geld besteed aan degelijk onderzoek naar de behandeling van vermoeidheid,’ zegt hij in z’n afscheidsrede, ‘en dat heeft gelukkig goede behandelingen opgeleverd. Deze behandelingen kunnen nu worden uitgevoerd door getrainde gedragstherapeuten, maar voor hun training is nauwelijks geld beschikbaar. Het opleiden van extra gedragstherapeuten zou een prima manier zijn om te bezuinigen: het zou de last van de vermoeidheid verlichten en het beroep op dure voorzieningen verminderen.’

Opvattingen

In z’n afscheidsrede gaat Bleijenberg onder meer in op het werkingsmechanisme van CGT. Dit is bij de diverse groepen ernstig vermoeiden grotendeels hetzelfde. CGT is effectief, omdat het verandering brengt in de opvattingen, het denken, van de patiënt over vermoeidheid. Ook veranderingen in opvattingen over lichamelijke activiteit en over bewegen hebben effect op het afnemen van de vermoeidheid.
Graduele inspanningstherapie (GET), gebaseerd op het geleidelijk opvoeren van de lichamelijke activiteit, is ook effectief bij het chronisch vermoeidheidssyndroom. ‘Maar ook hier blijkt het bewegen zèlf niet de werkzame factor,’ aldus Bleijenberg. ‘Ook bij deze therapie moeten de opvattingen over bewegen veranderen, wil het effectief zijn.’

Verschillen

Toch, de ene vermoeidheid is de andere niet. Het Dondersinstituut vond samen met het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid, dat mensen met CVS minder grijze stof in hun hersenen hebben dan gezonde mensen. Na een behandeling met CGT was het volume grijze stof toegenomen. Bij vermoeidheid na kanker daarentegen was er geen afname van grijze stof te zien en bijgevolg evenmin een toename van grijze stof na de behandeling. Dit duidt erop, dat CVS biologisch anders in elkaar zit dan kankergerelateerde vermoeidheid.

Iets dergelijks is te zien bij het gehalte van het hormoon cortisol in het speeksel. Bij CVS is dit gehalte relatief laag en neemt het toe naarmate de cognitieve gedragstherapie beter aanslaat. Bij mensen die kanker hebben gehad is er geen verschil gevonden in cortisolniveau tussen vermoeiden en niet-vermoeiden.

De vele gezichten van vermoeidheid

Ook de omstandigheden die voorafgaan aan de vermoeidheid en de factoren die de vermoeidheid in stand houden, verschillen tussen de patiëntengroepen. Daarom moet de therapie aan elke groep patiënten afzonderlijk worden aangepast. “De vele gezichten van vermoeidheid” is dan ook de titel van het symposium, dat ter gelegenheid van het afscheid van Bleijenberg gehouden wordt. Sprekers uit binnen- en buitenland behandelen daar aspecten van chronische vermoeidheid bij verschillende groepen patiënten, zoals mensen met MS, COPD en hart- en vaatziekten.

Bron: UMC St Radboud

‘Bij een kraakbeentransplantatie halen we met een kijkoperatie een stukje eigen kraakbeen uit de knie van de patiënt. Dat stukje wordt in negen weken opgekweekt in een laboratorium. Tijdens een tweede operatie, waarbij we de knie openmaken, plaatsen we het stukje terug,’ legt Brouwer uit.’Omdat het kraakbeen goed moet ingroeien in het eigen kraakbeen, duurt het wel even voordat de knie weer belast mag worden. Patiënten volgen daarvoor een aantal maanden een intensief revalidatieprogramma. Motivatie is dus ook erg belangrijk.’ Voor een kraakbeentransplantatie komt een beperkte groep in aanmerking. De techniek is geschikt voor mensen die in hun kniegewricht een ‘gat’ hebben groter dan 2 bij 2 cm. Dat gat ontstaat in de meeste gevallen door een knie-ongeval of een aangeboren afwijking. ‘We beginnen klein, maar ik verwacht dat deze techniek de toekomst heeft. We zullen steeds grotere stukken kraakbeen kunnen transplanteren.’

Bron: Martini Ziekenhuis

Download de antwoorden (PDF)
Bron:  MinVWS

Longarts Lowie Vanfleteren en collega’s namen een blinde steekproef van 592 personen ouder dan 40 jaar in de regio Maastricht en verrichtten bij al deze personen een longfunctie-onderzoek. Bij 28,5% van de mannen en 19,5% van de vrouwen is sprake van een chronische luchtwegvernauwing die bij COPD past. Dit percentage stijgt met de leeftijd en met het aantal gerookte sigaretten tot 41,6% bij de zeventig-plussers. Het onderzoek wordt deze maand gepubliceerd in Respiratory Medicine.

Uit het onderzoek blijkt dat COPD veel meer voorkomt dan gedacht. Het RIVM schat de incidentie op slechts 1,8% van alle mannen en 1,6% van alle vrouwen. Bovendien wist maar 8,8% van de onderzochte groep mensen dat ze COPD hadden. Het gros van de mensen met COPD krijgt dus geen behandeling voor de ziekte. Door de toenemende vergrijzing en de aanhoudende consumptie van sigaretten en andere rookwaren blijft het aantal mensen met COPD de komende decennia stijgen en daarmee de belasting voor de zorg en maatschappij. Volgens de onderzoekers staat de overheid dan ook voor de uitdaging om de zorg in te richten op de groeiende stroom patiënten en om de consumptie van tabaksproducten verder terug te dringen.

Bron: azm.nl

Het proefschrift van Caroline Speksnijder viel op door de bijzondere doelgroep waar de fysiotherapie een belangrijke bijdrage kan leveren, maar waar weinig onderzoek naar gedaan wordt.

‘Het proefschrift, getiteld ‘Function after oral oncological intervention, reconstruction and rehabilitation’, is op alle fronten van hoog niveau. In haar proefschrift durfde Caroline het aan onderzoek te doen binnen het domein van de orofaciale fysiotherapie, waarbij zij een kauwtest ontwikkelde en de effecten van oraal oncologische interventies op het functioneren van mond, nek en schouders in kaart bracht. Goede artikelen van goede kwaliteit met een grote relevantie binnen het vakgebied van de orofaciale fysiotherapie, die op deze wijze nogmaals haar bestaansrecht laat zien als meerwaarde voor de patiënt en de zorg.’

Conclusies

Het onderzoek in dit proefschrift toonde aan dat een sterkere achteruitgang in functie optreed bij patiënten met grotere tumoren en een hogere mate van lymfkliermetastasen. Grotere tumoren en meer uitgebreide lymfkliermetastasen in de nek worden met een uitgebreidere therapie behandeld. In ons onderzoek zagen we geen verdere functieafname als gevolg van de radiotherapie in de periode kort na chirurgie en kort na radiotherapie. Op korte termijn had bestraling dus geen significant effect op de functie. Echter, op dat moment zouden mogelijke effecten van radiotherapie op de functie overschaduwd kunnen zijn door de gevolgen van de chirurgische ingreep. Een aantal functies herstelden gedeeltelijk in het eerste jaar na de interventie. Herstel van functie was minder evident bij patiënten met een meer intensieve chirurgische ingreep. Waarschijnlijk heeft herstel meer tijd nodig voor deze patiënten. Onze retrospectieve studie leerde dat na vijf jaar een deel van de patiënten behandeld voor mondkanker nog steeds een verminderde speekselproductie, dentale status, kauwfunctie en lipcompetentie rapporteert.

Bekijk de samenvatting van het proefschrift
Bron: UMC Utrecht

De medische app iP Plaslijst biedt de eindgebruiker de mogelijkheid om binnen de privacy van de eigen omgeving heel comfortabel een zogenaamde digitale plaslijst te maken. In een plaslijst houdt iemand gedurende 1 of meerdere dagen precies bij wat hij/zij drinkt, plast en eventueel aan urine verliest. Een plaslijst biedt diepgaand inzicht in de waterhuishouding van de gebruiker en vormt daarmee de belangrijkste input voor de medische diagnosestelling van blaas- en plasproblemen. Plaslijsten worden veel gebruikt door urologen, maar ook door gynaecologen, bekkenbodemtherapeuten en huisartsen.

iP Plaslijst is ontstaan vanuit de behoefte aan een digitaal alternatief voor de bestaande papieren plaslijst. Het idee voor een digitale plaslijst komt voort uit het gedachtengoed van Erich Taubert, uroloog verbonden aan het Slingeland Ziekenhuis te Doetinchem. Taubert benaderde de experts van Synappz Medical Apps om zijn idee vorm te geven, vooral omdat Synappz de noodzakelijke expertise en het netwerk bezit om een dergelijke hoogwaardige app te kunnen realiseren.

“Van meet af aan stond bij de ontwikkeling van iP voorop dat het een instrument moest worden dat de consument thuis kan gebruiken. Tegelijkertijd moest de app een urologische kliniek in staat stellen volledig over te stappen van de papieren naar de digitale plaslijst”, aldus Taubert. “Dat betekende enerzijds dat iP beschikbaar moest zijn voor mensen zonder eigen smartphone, maar ook dat het gebruik ervan uitermate intuïtief moest zijn. Mijn patiënten zijn meestal geen pubers of digital natives; ook de wat oudere patiënt moet in staat zijn om heel gemakkelijk een dergelijke app te gebruiken. Daar zijn we meer dan uitstekend in geslaagd.”

“Dit is een app waarbij de lat tijdens de ontwikkeling voortdurend hoger werd gelegd’, aldus Piet Nelis, oprichter en eigenaar van Synappz. “Het resultaat is een bijzonder fraai ogende app, volledig grafisch georiënteerd en met een spectaculaire rapportage. De inzet van de app in de urologenpraktijk is zeer flexibel doordat de app ook draait op de iPod touch. Door zelf een aantal van deze iPods aan te schaffen en die in bruikleen aan patiënten mee te geven beschikt een urologische kliniek met iP over een zeer vernieuwend instrument. Daarnaast betekent het natuurlijk een aanzienlijke reductie van het papiergebruik en de bijbehorende archivering. En dat voor slechts minimale kosten.”

iP Plaslijst staat al in de App Store. De app is gratis te downloaden en de gebruiker kan via een Demo Mode alle functionaliteit in alle rust uitproberen. Pas als de eigen gegevens daadwerkelijk moeten worden vastgelegd, koopt de gebruiker 1 of meerdere Cycli van 24 uur via In-App Purchasing. Aan het einde van een Cyclus wordt automatisch een aantrekkelijk pdf-rapport gegenereerd, waarin veel gebruik wordt gemaakt van infographics. Ook wordt de uitkomst vergeleken met internationale normaalwaarden. Dit rapport kan desgewenst direct vanuit de app per email worden verstuurd.

Bron: Synappz

Relevant voor de zorg

De instructie-dvd vormde het eindresultaat van een opdracht voor de specialisatie Volwassenen binnen de opleiding Fysiotherapie. Het doel van deze opdracht was: ontwikkel als projectgroep een product dat voor de zorg relevant is en onderbouw dit zodanig dat het eindresultaat wetenschappelijk verantwoord is.

Cliënten met lage rugklachten

In overleg met de opdrachtgever ging de projectgroep aan de slag. Zij verzamelden oefeningen die voor de betreffende doelgroep geschikt waren en onderzochten de wetenschappelijke waarde daarvan. Vervolgens gingen zij na in hoeverre een dergelijke instructie-dvd aansloot bij de beoogde doelgroep.

De uiteindelijke oefeningen werden vastgelegd op dvd. Fysiotherapie Willems gebruikt de dvd inmiddels in haar praktijk. Cliënten met lage rugklachten krijgen de dvd – aansluitend aan een behandeling – mee naar huis, zodat ze de oefeningen nog eens kunnen bekijken en zelf kunnen oefenen. Een prachtig resultaat dat direct binnen de zorg wordt toegepast.

Projectgroep enthousiast over het resultaat

De projectgroep zelf heeft met enthousiasme aan de dvd gewerkt. Martijn Hofman, contactpersoon namens de groep: ‘Het was voor ons als projectgroep een leuke en erg leerzame ervaring om zo concreet te mogen participeren binnen het werkveld. Fysiotherapie Willems bood ons de gelegenheid om gebruik te maken van hun expertise en gaf ons de kans om onze ideeën te realiseren. Zo konden we audiovisueel materiaal ontwikkelen dat bestemd is voor cliënten met lage rugklachten. We hebben de dvd onderverdeeld in de volgende onderwerpen: mobiliteit, stabiliteit, functionaliteit, McKenzie-therapie en het rekken van spieren. Voor alle oefeningen op de dvd hebben we wetenschappelijk bewijsmateriaal gevonden. Nadat de dvd gemonteerd was, is hij meegegeven aan cliënten van Fysiotherapie Willems. Zo konden we in de praktijk onderzoeken of de dvd aansloot bij de doelgroep. Al gauw kregen we hier heel positieve feedback op. Zo gaven cliënten aan dat ze het handig vonden om thuis de oefeningen nog eens te kunnen bekijken en de uitleg ervan te horen. Voor de cliënten zonder dvd hebben we folders gemaakt waarin ze de oefeningen kunnen nalezen. We zijn erg blij met de ervaring die we binnen deze fysiotherapiepraktijk hebben kunnen opdoen en de mogelijkheden die we hadden. Maar het mooiste is natuurlijk dat de dvd momenteel ook echt in deze praktijk wordt gebruikt.’

Bron: hanze.nl

De nieuwe, actuele ramingen zijn gebaseerd op berekeningen van een speciaal voor het boek geformeerde ‘Diabetes Rekenkamer’, bestaande uit de Nederlandse Diabetes Federatie (NDF), RIVM, TNO en enkele zorgverzekeraars. Van de 1,4 miljoen mensen met diabetes heeft 90 procent diabetes type 2. 73 procent heeft behalve diabetes ook nog minstens één aan diabetes gerelateerde aandoening, zoals hart- en vaatziekten of nierfalen. De direct aan diabetes gerelateerde zorgkosten stijgen tussen 2010 en 2025 van 2,5 miljard naar 4,3 miljard euro per jaar.

Diagnose Diabetes 2025 gaat over de toekomst van de diabeteszorg en –preventie in Nederland. Het boek is een initiatief van de NDF, in samenwerking met Rabobank en BeBright.Tientallen partijen uit de zorg en andere sectoren, als ook werkgevers- en werknemersorganisaties, waren middels workshops bij het schrijfproces betrokken. Volgens mede-auteur en NDF directeur Inge de Weerdt staat die unieke aanpak voor een nieuwe, maatschappelijke manier van denken over ziekte en zorg.

De Weerdt: “Vraag mensen in het land wat ze echt belangrijk vinden en iedereen zet gezondheid op 1. De verantwoordelijkheid daarvoor kun je niet alleen bij het individu zelf leggen. Het helpt ook niet om met z’n allen naar Den Haag te kijken; dat is oud denken. Laten we vooral naar onszelf kijken en naar elkaar en gezamenlijk de verantwoordelijkheid nemen om gezondheid in alle sectoren, in beleid en bestuur op 1 te zetten. Het is de enige manier om deze maatschappij ontwrichtende trends te doorbreken. Met Diagnose Diabetes 2025 willen we aan die strategische ontwikkeling een impuls geven, met alle belangrijke partners die we daarvoor al verzameld hebben.”

Diagnose Diabetes 2025 is gebaseerd op het succesvolle format van Diagnose 2025 dat Rabobank en BeBright eerder publiceerden. In het boek worden zeventien toekomstbepalende trends geïdentificeerd en onderzocht en drie toekomstscenario’s uitgewerkt. In het laatste hoofdstuk, Behandelplan, wordt een reeks robuuste beleidsopties voor innovatie en verandering geformuleerd. Volgens De Weerdt kijkt Diagnose Diabetes 2025 de toekomst recht in de ogen.

“Als je kijkt naar de epidemie van chronische ziekten die op ons afkomt en tegelijk weet dat we te maken krijgen met een krapper wordende arbeidsmarkt, dan is dat een rampzalige combinatie. Kiezen we dan voor verschraling en tweedeling in de zorg, zoals het Breukscenario in het boek laat zien? De NDF en haar partners kiezen voor een vitaal Nederland. Maar dat kan niet alleen een opgave zijn voor de zorgsector. Oplossingen moeten ook en vooral buiten de zorgsector gezocht worden. ‘Gezond op 1’ betekent meer aandacht voor preventie en alle hens aan dek.”

Bron: diabetesfederatie.nl